Yine bahar geldi ,
Mevsim yeşil, beyaz, pembeye boyandı.
Kuşlar cıvıl cıvıl,
Kırlangıçlar yuva yapıyor.
Hava biraz karışık, kah güneş , kah rüzgar.
Kış gitmem,bahar geldim bile diyor,
Tatlı tatlı çekişiyorlar.
Ama çok iyi bildikleri birşey var,
Bahar yine aynı coşkuyla gelecek,
Yerini yaza,yaz sonbahara bırakacak.
Sonbahar , yorgun argın belki. Bu son senem demeden,
Aynı coçkuyla yaprakları dökecek.
Kış bu kaçıncı yaşım demeden,
Esecek, yağacak, üşütecek ve yine,
Bahar gelecek…
Aynı coşkuyla, aynı heyecanla,
Dünya durdukça hiç yaşlanmadan..
Heryıl aynı duyguları yaşatacaklar.
İnsanoğlu, çocuklu yaşlarında mevsimleri
Çok fark etmeyecek,
Ama kışı kartopu için sevecek
Aşık olunca baharı…
Sevmek için hep bahanesi olacak mevsimleri ayları.
Sonra iş, aş, eş ve çocuklarla yaşayacak mevsimleri.
Zaman: hiç bitmeyecek gibi …
Öyle yıllar gececek ki,
Farkında olmadan baharın,
Papatya falına bile bakmadan, papatyaların yerini
Kasımpatına bıraktığını görecek.
Zaman: hiç bitmeyecek gibi…
Hoyratca harcayacak zamanı,
Hiçbirşeyle geri alınmayacak tek şeyin,
Zaman olduğunu, anlamadan harcayacak zamanı.
Anladığında;
Bahar yine, en güzel elbisesiyle geldiğinde,
Kuş seslerinin cıvıltısı bile
Gönül telini titretmeyecek,
Her mevsime yeniden bakacak, sanki yeni
görüyormuş gibi.
Tek farkla,
Benim için, hangisi son mevsim der gibi…
Diigo
Digg
Newsvine
Technorati
Del.icio.us
Facebook
Reddit
Jumptags
Simpy
StumbleUpon
Slashdot
Propeller
Furl
Yahoo
Blinklist 
Google
